در زیباییهای صبحدم نیمه رمضان ،

شکوه یک میلاد نهفته بود.

کوثر آل نبی بود و حیدر کرّار.

زمانی که این دو دریای الهی به هم پیوست

از تلاقی آن گوهر حسن پدید آمد .

و درّ سبز و زیبای این دو دریا حسن ابن علی بود .

با میلاد این دردانه خانه علی و فاطمه روشنایی مضاعف گرفت ،

ودیده بشریت شاهد تجلی نور حق در این خانه شد.

سلام بر مولود رمضان که با قدوم مبارکت رمضان را با برکت تر ساختی.

سلام بر حسن ابن علی (ع) که با میلادش در آستانه شبهای قدر  برکتی

مضاعف بر سفره های افطار و سحر روزه داران می بخشد.

شکفتن گل مجتبوی در بوستان

                                  حسن نبوی مبارک باد

برای روزه سه درجه است:

اول:"روزه عوام"

و آن عبارت است از اینکه در روزها شکم و فرج خود را از مقتضای شهوات آنها

محافظت نمایی و این نوع روزه فایده نمی بخشد مگر مجرد استخلاص از

 عذاب را .

دوم:"روزه خواصّ"

و آن عبارت است از آنچه مذکور شد به زیادتی محافظت چشم و گوش و زبان

و دست و پا و سایر جوارح و اعضا از معاصی و گناهان .و بر این روزه مترتب

میگردد آنچه از برای روزه دار وعده داده شده است  از ثوابهای بی پایان.

سوم:"روزه خواصّ خواصّ "

و آن عبارت است از آنچه مذکور شد با محافظت دل از اشتغال به افکار دنیویّه

و اخلاق رذیله و نگاهداشتن آن از غیر یاد خدا بالکلیّه و افطار این روزه ها به

یاد خداو روز قیامت بودن است و حاصل این روزه ،رو گردانیدن از غیر خداست.

چنانکه فرمود :"قل الله ثم ذرهم"(انعام /۹۱)یعنی "بگو خدا و هر چه غیر اوست 

واگذار".

و این روزه انبیا و صدّیقین و مقرّبین است و ثمره این روزه ،فوز به مشاهده

جمال لقای الهی است و رسیدن به چیزی که هیچ چشمی ندیدهو هیچ

گوشی نشنیده و به خاطر احدی خطور نکرده. 

      (معراج السعاده -ملااحمد نراقی(رحمه الله))

  سزاوار آن است که هنگام افطار،از حلال،این قدر چیز بخورد که "کَلّ"(با فتحه)

بر معده او نباشد،زیراسّر امر روزه داشتن آن است که:قوه شهویه،مقهور و

ضعیف شودو تسلط شیطان لعین کمتر گردد تا نفس قدسی از درجه بهیمیّت

ترقی نموده مشتبه به ملائکه گرددو در آن آثار تجّرد و روحانیت حاصل شود و

هرگاه کسی آنچه چاشت نخورده  دو مقابل آنرا در شام بخورد چگونه این

مطلب دست می دهد؟

به خصوص همچنان که عادت اکثر اهل این عصر است که الوان اطعمه را مهیّا

 می سازند .بلکه بسا باشد که اطعمه ای که در ماه مبارک رمضان  صرف

می کنند را در ماههای دیگر صرف نمی نمایند.

   و شکی نیست که چون معده از غذای چاشت خالی باشد تا وقت شام

رغبت آن بیشتر و اشتهای آن افزونتر می گردد.

 پس چون در آن وقت به رغبت تمام،الوان طعام را به قدر چاشت و شام بلکه

زیادتر بخورد ،لذّت آن بیشتر و قدرت آن فزونتر می گردد،و قدرت شهویه او به

هیجان می آید و آنچه مقصود از روزه بود نتیجه برعکس می بخشد.

  پس روزا دار باید لااقل همان غذایی که در شبهای غیر روزه می خورد،بخورد

و خوراک روز خود را ضمیمه آن نسازد،تا سودی از روزه ببیند.

    و از جمله آداب روزه دار آن است که:

در هنگام افطار ،دل او مضطرب باشد و در میان خوف و رجا معلّق باشد

زیرا نمی داند که روزه او مقبول شده یا نه؟

و این در حالی است که باید در آخر هر عبادتی باشد.

       "معراج السعادة -ملا احمد نراقی (رحمه الله علیه)  

بدان که که سزاوار روزه دار آن است که چشم خود را بپوشاند از هر چه نظر کردن

بر آن حرام یا مکروه است و یا دل او را از یاد خدا مشغول می سازد .

و محافظت نماید زبان خود را لز جمیع آفات و معاصی متعلقه به زبان.

و گوش خود را نگاه دارد از هر چه شنیدن آن حرام یا مکروه است.

و شکم خود را باز دارد از از غذاهای حرام و شبهه ناک.

و همچنین سایر اعضا و جوارح خود را از محرمات و مکروهات متعلقه به آنها محافظت نماید.

       " معراج السعادة -ملا احمد نراقی(رحمة الله علیه)"

به نام خدا

ای آخرین توسل سبز دعای ما

آیا نمی رسد به حضورت صدای ما؟

.................................

شنبه دوباره شنبه دوباره سه نقطه چین

بی تو چه زود می گذرد هفته های ما

.................................

در این فراق تا که ببینی چه می کشیم

بگذار چشمهای خودت را به جای ما

.................................

موعود خانواده کی از راه می رسی

کی مستجاب می شود "آقا بیای ما" ؟

.................................

کی می شود بیایی واز پشت ابرها

خورشید های تازه بیاری برای ما

.................................

آقا اگر نیایی وبالی نیاوری

از دست میرود سفر کربلای ما

ای آخرین توسل سبز دعای ما

آیا نمی رسد به حضورت صدای ما؟

.................................

شنبه دوباره شنبه دوباره سه نقطه چین

بی تو چه زود می گذرد هفته های ما

.................................

در این فراق تا که ببینی چه می کشیم

بگذار چشمهای خودت را به جای ما

.................................

موعود خانواده کی از راه می رسی

کی مستجاب می شود "آقا بیای ما" ؟

.................................

کی می شود بیایی واز پشت ابرها

خورشید های تازه بیاری برای ما

.................................

آقا اگر نیایی وبالی نیاوری

از دست میرود سفر کربلای ما

                                                                                         " تبیان"

        میلاد یگانه منجی عالم بشریت

        صاحب العصر و الزمان

              مهدی موعود

                 مبارک 

کجایی ای بقیه الله ای جایگاه امیدبرای برانداختن ستم و بیدادگری

کجایی ای ذخیره الهی،کجایی ای احیا کتتده قرآن،

ای درهم شکننده ستمکاران و متجاوزان

کجایی ای نابود گر فسق وگناه و سرکشی و نفاق

کجایی ای قاطع رشته های دروغ و افترا

کجایی ای معز الاولیاء و مذل الاعداء

کجایی منتقم خون شهید کربلا

کجایی فرزند مصطفی (ص)و فرزند حیدر وکوثر

   بابی انت و امی و نفسی  

جانم به فدایت فرزند طه و یس و ذاریات

جانم به فدایت ای حقیقت پنهان،

                                ای که در میان مایی و از دیدگان گناه آلودمان پنهان

جانم به قربانت آیا روز جدایی نزدیک است؟

با این چشمان گنهکار آیا به دیدارت نائل میشویم؟

       متی ترانا و نراک؟

             خدایا به تو شکایت دارم

                       بدادمان برس یا غیاث المستغیثین

      با ظهور او ما را از غم و اندوه و سوز دل برهان

           اللهم و اقم به الحق

                                و ادحض به الباطل

                و ادل به اولیاءک

                               و ازل به اعداءک

                 و صل اللهم بیننا و بینه

                                     "آمین یا رب العالمین" 

می خواهم بگویم،می خواهم عید را تبریک بگویم،

می خواهم میلاد امام سوم شیعیان حسین(ع) ،خون خدا را تبریک بگویم،

اما نمی دانم چرا بغض دارم؟

نمی دانم چرا حتی تبریک ولادتش هم با اشک و بغض و آه همراه است؟ ؟؟

           تبریک میگویم به جدش رسول الله(ص)

           تبریک میگویم به پدرش علی (ع)مولود کعبه،فاتح خیبر،شهید مظلوم محراب

           تبریک میگویم به مادرش فاطمه زهرا (س)،سیده زنان دو عالم و مظلومه تاریخ،یاس کبود

           تبریک میگویم به خواهرانش خصوصا زینب(س)ام المصائب،عزیز برادر و سفیر کربلا

          تبریک میگویم به برادرانش:امام حسن (ع)شهید مظلوم و صبور

                                            به ابالفضل باوفا پرچمدار و سردار کربلا

          تبریک میگویم به فرزندانش :علی اکبرمظلوم،اشبه الناس به رسول الله

                                             به زین العابدین تب دار امام چهارم (ع)سفیر کربلا

                                             به علی اصغر نوزاد گلو شکافته و تشنه لب کربلا

          تبریک میگویم میلادش را به فرزندش،مهدی غایب از دیدگانمان

          تبریک میگویم میلادش را به شیعیانش،شیعیان منتظر ،شیعیان دل خون از شهادتش

و حالا می فهمم که چرا اشک امانم نمی دهد .

می فهمم که چرا پیامبر هنگام تولد ش اشک از دیدگانش سرازیر بود و فرمود:

      "فرزندم خدا لعنت کند مردمی که تو را می کشند"و سه بار این را تکرار کرد.

و من نیز با اشک می گویم:

              میلادت مبارک ای که تحت عنایت ویژه پیامبر اسلام رشد یافتی.

              میلادت مبارک ای که زیر سایه پدرت علی(ع) تعلیم یافتی.

             میلادت مبارک  ای که در دامان مادرت فاطمه(س)بانوی بانوان،بانوی فضیلت و بزرگواری پرورش

یافتی اگر چه او را در در کودکی از دست دادی اما با شیره وجودش تربیت یافتی.

            میلادت مبارک ای که بر دوش و شانه پیامبر جایت بود.

            میلادت مبارک ای دردانه رسول الله،ای که درموردت فرمود:"

                                               "پروردگارا حسین را دوست بدار که من دوستش دارم."

           میلادت مبارک ای که داغ شهادتت هر روز بیش از پیش بر سینه مان سنگینی می کند.

              خدای مهربانم در ظهور فرزندش تعجیل بفرما

                       "یا رب الحسین اشف صدر الحسین بظهور الحجه "       

از شهر ودیار چشم پوشید

                     و رو به سوی کعبه کرد

                                   رو به سوی شهادت و رو به سوی خدا

او به سوی کعبه در مکه رفت نه کعبه دل،

                                    زیرا کعبه دل همیشه با اوست .

شامگاه بیست و هفتم ماه رجب سال شصتم از هجرت جدش رسول الله (ص)بود

که حسین (ع)به خانه خود پشت کرد و به سوی خانه خدا رفت.

بیست و هفتم رجب روز بعثت رسول خداست،شصت سال پیش ،نیای حسین(ع)

در این روز برای نجات بشر مامور شد .

                  و حسین (ع) نیز راه جدش را پیمود.

                         پیامبر اسلام را بعثتی بود و حسین را نیز بعثتی.

      کاروان شهادت چنین شبی بود که از مدینه بیرون شد.

                 کاروانی که چون حسین فرمانده ای،و چون عباس ،علی اکبر ،علی اصغر،حبیب

(علیهما السلام)سربازان فدایی،

                       و چون زین العابدین(ع)،زینب(س)،و......سفیرانی داشت.

      سفر کاروان پنج شبانه روز طول کشید و شب جمعه سوم ماه شعبان  پای در حرم خدای گذاشتند.

سوم شعبان سال سوم هجرت روزی است که حسین (ع)قدم در این جهان گذاشت.

                  آیا میان این سوم شعبان و آن سوم شعبان رابطه ای است؟

                                                   والسلام

درتاریکترین روزگار بشری،رادمردی مصمم و فداکار،برای نجات بشر به پا خاست و همه

نیروی خود را در این راه به کار برد.

او آمد وبهترین ارمغان را برای بشربیاورد و هدایت بشر را بدست گرفت.

ارمغان این بزرگ مرد،نشان دادن راه خوشبختی به بشر بود و دعوت بشر به پیمودن آن راه.

این مرد محمد (ص)بود که این راه خوشبختی را "اسلام" نامید.

            اسلام آمد:

                          تا قلدری و زورگویی را ریشه کن سازد.

                         تا فقر را ار صفحه روزگار پاک سازد.

                         تا ا ز بشر انسان سازد.

                         تا تعصب و نژاد پرستی را  بر اندازد.

                         تا نظام طبقاتی را ملغی کرده و مساوات را اجرا کند.

                         تا......

                        او با مهر و عطوفت ظهور کرد .او پیامبر مهر بود و اینقدر در این راه

                       رنج کشید و آزار دید که خودش گفت:

                        "هیچ پیامبری مانند من آزار ندید و رنج نکشید."

                        بر انگیخته شدنش به رسالت را گرامی میداریم 

       "   تسلیت باد شهادت امام هفتم امام موسی کاظم (ع)"

سلام بر توای موسی کاظم(ع)

                    سلام بر تو ای ال محمد(ص)

سلام بر تو  و بر حلم و حکمتت

                   سلام بر تو که صبر از تو بیطاقت می گشت

سلام بر توکه زندانبانان از حلم و عبودیتت اسیرت میشدند

                  سلام بر سجده گاهت که از اشکهایت خیس میشد

سلام بر زمینی که پیشانیت بر آن سجده می کرد

                  سلام بر آن اندام رنجورت

سلام بر بر مرقد نور افشانت

                   سلام بر تو که نیازمندان را باب الحوائجی

و درود بر فرزندانت که مرقدشان قبله محبین شما اهل بیت است.

                  ودرود بر محبینت

"خدایا ما را در زمره محبین ایشان بپذیر"

فرمایش امام رضا (ع)در مورد آخر الزمان و فرزندش صاحب الزمان (ع):

او فرزند چهارم من است،

در آن زمان مومنین در فراقش ناله ها کنند.

سپس فرمودند:بابی انت و امی،پدر و مادرم به قربان آن کس که به اسم جدم

نامیده شده و شبیه خودم است.

و شبیه موسی بن عمران است.

چقدر از مومنین متحیر در غیبت او،مثل اینکه منهم بین آنهایم در سختیهای غیبت.

  و فرمود:در زمان غیبت دوستان ما ایتام آل محمدند.

        آقا جان

         لایق فیض حضورت نیم اما بگذار

                                زندگی چند صباحی به خیال تو کنم

         دوست دارم که شوم قطره اشکی شاید

                               هاشمی طلعت من تکیه به خال تو کنم

حضرت علی (ع)در صفت مومن فرمودند:

شادمانی مومن در رخسار اوست و اندوه وی در دلش ،

خاموشی اش بسیار است،اوقاتش گرفتار،

سپاسگذار است،شکیبا و فرو رفته در اندیشه است،

نیاز خود به کس نگوید،وخویی آرام دارد.

    (نهج البلاغه-کلمات قصار شماره ۱۳۳) 

علی ای اول مظلوم عالم،ولی خدا

مولود کعبه،یار و یاور پیامبر،همسر بی بی دو عالم ،فاتح خیبر

ای باب علم،تجسم عبودیت و بندگی

احیا کننده سنت پیامبر،قرآن ناطق،معنای حیات،یار ضعیفان وامید محرومان

ای جمال هستی،مجری حق و عدالت و کشته شرافت

اول شهید محراب،سرمشق شهادت ،وقربانی جهل و نفاق

 ای میزان اعمال وعشق کوثر

        میلادت  مبارک

روز ولادت مولایمان علی (ع) نزدیک میشود و روز پدر نیز،

وبراستی که بهترین روز برای تقدیر از پدران عزیزمان میباشد.

کاش همه پدران نیز در کنارمان بودند اما جای بسیاری از آنان در کنارمان خالی است،

من نیز پدر عزیز و مهربانم .......

کاش بودی وسایه ات بر سرمان بود

کاش بودی  و نگاه مهربانت بدرقه راهمان

کاش بودی و چشمان زیبایت منتظرمان

کاش بودی ودعایت پشتوانه ما

کاش بودی و نماز و دعای نیمه شبت خانه را عطر آگین میکرد

کاش بودی و.....

کاش .....

پدر عزیزم روزت مبارک

و جایت بسیار خالی است بین ما

خدایابه توانگری آبرویم را نگه دار،

و به تنگدستی حرمتم را ضایع مگذار،

تا از بندگان روزی خوارت روزی خواهم

و از آفریدگان بد کردارت مهربانی جویم،

و به ستودن کسی مبتلا شوم که به من عطایی ارزانی داشته

و به نکوهیدن آن کس فریفته گردم که بخشش خود از من باز داشته

و گذشته از این در بخشیدن و بازداشتن:

انک علی کل شیءقدیر

تو بر همه چیز توانایی و صاحب اختیار

      (  خطبه ۲۲۵ نهج البلاغه)

امروز اول ماه رجب است و این ماه پر برکت،ماه طلب مغفرت و آمرزش است.

روز اول آن روز مبارکی است که به یمن ولادت امام پنجم مان،امام محمد باقر (ع)

مزین شده.

او که سلام پیامبر از طریق جابر به او رسیدو این گویای منزلت وجود پر برکت ایشان بود.

او که خاستگاه فضایل و امتداد خط روشن نبوی و علوی بود.

هم او که امروز فقه شیعه میراث تلاشها و کلاسها و دانش و معارفش می باشد.

او گوهر علم بود،و اگر دانش و علم بود او شکافنده آن علوم بود.

مسجد و حرم نبوی طنین صدای او را که به تدریس و نشر علوم و فرهنگ اهل بیت می پرداخت

را در خود نگاه داشته است.

و اگر نبود تلاشهای ایشان،چگونه فقه شیعه در زمان فرزندانش به بار می نشست؟

ما افتخار می کنیم که شیعه او و پیرو مرام خاندان نبوتیم.

خدایا ظهور فرزندش را نزدیک و آسان بگردان.آمین

در شب یکشنبه۲ بهمن۱۳۵۶واقعه ای در قم برایم پیش امدکه انرا به این صورت به نظم دراوردم:

بخوانم از برایت داستانی                       که پیش امد برای من زمانی

شبی در را به روی خویش بستم            به کنج خانه در فکرت نشستم

فرو رفتم در آغاز و در انجام                     که تا از خود شدم آرام و آرام

بدیدم با نخ و سوزن لبانم                      همی دوزند و سوزد جسم وجانم

بگفتند این بودکیفر مر آن را                   رها سازد به گفتارش زبان را

چو اندر اختیار تو    زبانت                      نمیباشد بدوزند این  لبانت

از آن حالت چنین بی تاب گشتم            که گویی گویی از سیماب گشتم

زحال خویش دیدم دوزخی را                 چشیدم من عذاب برزخی را  

ای عزیز تا دهن بسته نشد دل باز نمی شود.

      "هزارو یک کلمه .جلد پنجم.ص۲۷۱." 

سلام بر مهدی،آن ذخیره جاودان الهی

سلام بر مهدی،آن نویدبخش روشنایی در ظلمات

سلام بر مهدی،روشنگر زمین و آسمان

سلام بر مهدی،وارث دین احمد(ص)

سلام بر مهدی،منتقم خون سالار شهیدان

سلام بر مهدی،منتقم سیلی خوردن مادرمان

سلام بر مهدی،پناهگاه مستضعفان

سلام بر مهدی،در هم کوبنده ستمگران

و سلام بر او که با آمدنش حق پیروز و باطل میشود.

  جاء الحق و زهق الباطل ان الباطل کان زهوقا

وقتی وجودمبارک حضرت ولیعصر(ارواحنا له الفدا)ظهور میکند،

به برکت آن حضرت سطح فهم،ایمان،درک،عقیده و خلق مردم بالا میرود.

اداره یک ملت متدین خیلی آسان است .

آن وجود مبارک سیصد و اندی شاگرد دارد، اصحاب خالص دارد،

که همه آنهامانند امام راحل(ره) هستند.

این یک شاگرد بود توانست تعلیم وسیعی را احیا کند.

اگر آن حضرت با ۳۱۳ شاگردی مثل امام ظهور کند چه خواهد کرد؟

       " از سخنان آیه الله جوادی آملی"

        اللهم عجل لولیک الفرج والعافیه والنصر

در ۴ مرحله خداوند پیام قرب داده و فرموده:من به شما نزدیکم.

مرحله اول:"و اذا سالک عبادی عنی فانی قریب اجیب دعوه الداع اذا دعان"یعنی من به شما که اهل دعا و مناجاتید نزدیکم.(بقره/۸۶)

مرحله دوم:از این بالاتر در سوره مبارکه واقعه فرمود:"و نحن اقرب الیه منکم ولکن لا تبصرون"یعنی خدا از شما به این شخص محتضر نزدیکتر است.خدا به هر کدام از ما از دیگران نزدیکتر است.(واقعه/۸۵)

مرحله سوم:"ولقد خلقنا الانسان و نعلم ما توسوس به نفسه و نحن اقرب الیه من حبل الورید"یعنی من از رگ حیاتی انسان به انسان نزدیکترم(ق/۱۶)

مرحله چهارم:که از همه اینها عمیق تر و عریق تر است."واعلمو ان الله یحول بین المرء و قلبه"یعنی بدانید خدا بین هر کس و قلب او،فواد او که همان هویت و اصالت اوست ،فاصله است.(انفال/۲۴)

این مرحله چهارم نیاز به توضیح بیشتری دارد،چون عصاره این مرحله چهارم این است که خدا از هر کدام ما ،به خود ما نزدیکتر است.یعنی خدا از من به خود من نزدیکتر است.هویت ما همان فواد ماست و قلب ماست،دلمایه ماست،جانمایه ماست.

         {قسمتی ازسخنان عالم بزرگوار ایه الله جوادی آملی  در سالروز شهادت فاطمه زهرا(س)} 

کسی که بازگشت انسان را از اسفل سافلین به عهده گرفته و او را از دوزخ تاریک به محل کرامت و امن الهی باز میگرداندو از تاریکیها به نور میکشدُهمان الله است چنانکه فرمود:الله ولی کسانی است که ایمان اورده اند و انان را از تاریکی به نور می کشاند.

ژس سالک مانند مسافری است که در راهی وحشتناک بار سفر به سوی حبیب خود را بسته و شیطان ُراهزن این راه است و خدای تعالی با اسم جامع و محیطش حافظ و نگهبان اوست.

پس دعا کننده و سالک را لازم است که به نگهبان و مربی خویش توسل جسته و با گفتن" اللهم"یا"یا الله"تضرع به او نماید و سر اینکه بیشتر دعا ها با این کلمه شروع می شود همین است.

(فرازی از کتاب "شرح دعای سحر"تالیف حضرت امام خمینی قدس سره) 

شاخه هاش از هم گسسته

باغبون خستهءخسته

کنار گلش نشسته

گل یاس ،یاس بهشته

روی گلبرگاش نوشته

که فقط تو این زمونه

مظلومیت حیدر منو کشته

"لعن الله علی القوم الظالمین "

بدان که از روی کبر میخرامی و از سر عجب نگاه می کنی و بر خود می بالی.

سر خوش و شادمانیکه دنیا به تو روی آورده است،

و کارهای تو را آراسته و حکومت ما را به تو اختصاص داده است؟

کمی آهسته تر

        "  از سخنان حضرت زینب(س)در مقابل یزید"

                  لعن الله علی القوم الظالمین

صبحی گره از زمانه وا خواهد شد

راز  شب تار  بر ملا  خواهد  شد

در راه عزیزیست که  با   آمدنش

هر قطب نما قبله نما خواهد شد

    "    

                         به امید آمدنش،و برای سلامتیش صلوات"

حضرت صبر از تو گوهر یافته              قامت عشق از تو زیور یافته

بازگو بامن تو ای دخت علی             حامل سر خدایی یا ولی؟

آن همه آشفتگی در پای عشق        تیرباران کردن سیمای عشق

خون حق را ریختن بر روی خاک        سینه خورشید دیدن چاک چاک

دختران آسمان را رخ کبود               کودکان کهکشان را همچو عود

همرهی با کاروان خستگان            لب نهادن بر گلوی تشنگان

آب از اشک زلالت منفعل               خواب از رازو نیازت بس خجل

دادوبیداد از جفای ناکثان               دراسارت"اعتدال کهکشان"

کو اسارت؟خصم تو در بند بود       هر کلامت صد هزاران پند بود

گر نبودی تو کنار خیمه ها            پاسبان ورازدار کشته ها

شاه را کی خنده برلب میرسید؟    جان او از غصه بر لب میرسید

تو منایی،تو صفایی،زینبی          مرتضایی،زهره ای تو،یا نبی

وصف تو ناید به دنیای ادب          ذکر تو سری است از اسرار رب

                          "میلادش مبارک"

راستش با اینکه تبریک گفته بودم،بازم دوست داشتم میلاد عزیز زهرا (س)را یاداوری کنم.

خوب مگه چیه دوست داشتم دیگه؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

تصمیم گرفتم شروع کنم به نوشتن.اما هنوز نمیدونم از کجا شروع کنم.

اما بذارین اول میلاد با سعادت نوه پیامبر عزیزمون،حضرت زینب (س)رو تبریک بگم.(امبته میدونم چند روزی مونده،اما میحواستم اول نوشته هامو به نام ایشون مزین کنم.)

امیدوارم که هممون در سایه ولایت این خانواده قرار داشته باشیم.

شروع میکنم با یاد خدای مهربونی که خیلی دوستش دارم،حدایی که خیلی خیلی مهربونه و من همه چیزمو از اون دارم.ولی هر چی میخوام شکرشو بجا بیارم ،و هر کاری میکنم احساس میکنم از پس این کار بر نمیام .(از عهده شکرش که برآید)

هر نفسی که فرو می رود ممد حیات است و مفرح ذات،پس در هر نفسی ۲ نعمت موجودو ۲ شکر واجب .

ایا میتونیم فقط از عهده شکر گزاری نفسهامون برآییم؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟